Yalnız bir ömür yetmez bir kişiye

Gülüş bir yanaşımdır bir öbür kişiye;
Birden iki kişiyi döndürür bir kişiye..
Anılarından kale yapıp sığınsa bile,
Yetmez yalnız başına bir önür bir kişiye…

özdemir asaf

Aslında fazla söze gerek yok.
Hangimiz birisinin ardından diğerine koşmadık?
Hangi biten gecenin ardından güneş doğmadı?
En dürüst olduğumuzda anlarda dahi neleri saklamadık?

Demek ki üstadı fazla kızdırmıycağız. Kıyametten sonra da bir başlangıç varsa, herşeye yeniden başlanabilir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir